[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 184 تا 186 ] أَ وَلَمْ يَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ ‹ 184 › أَ وَلَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَما خَلَقَ اللَّه مِنْ شَيْءٍ وَأَنْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَه يُؤْمِنُونَ ‹ 185 › مَنْ يُضْلِلِ اللَّه فَلا هادِيَ لَه وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ ‹ 186 › ترجمه : 184 - آيا آنها فكر نكردند كه همنشينشان ( پيامبر ) هيچگونه آثارى از جنون ندارد ( پس چگونه چنين نسبت ناروايى به او مىدهند ؟ ) او فقط بيم دهنده آشكارى است ( كه مردم را متوجه مسئوليتهايشان مىسازد ) 185 - آيا آنها در حكومت و نظام آسمانها و زمين و آنچه خدا آفريده است ( از روى دقت و عبرت ) نظر نيفكندند ؟ ( و آيا در اين نيز انديشه نكردند كه ) شايد پايان زندگى آنها نزديك شده باشد ( اگر به اين كتاب آسمانى روشن ايمان نياورند ) به كدام سخن بعد از آن ايمان خواهند آورد ؟ 186 - هر كس را خداوند ( به جرم اعمال زشتش ) گمراه سازد هدايت كننده اى ندارد و آنها را در طغيان و سركشيشان رها مىسازد تا سرگردان شوند . شان نزول : مفسران اسلامى چنين نقل كرده‌اند كه پيامبر ص هنگامى كه در مكه بود ، شبى بر كوه صفا بر آمد و مردم را به سوى توحيد و يكتا پرستى دعوت نمود ، مخصوصا تمامى طوائف قريش را صدا زد و آنها را از مجازات الهى بر حذر داشت ، تا مقدار زيادى از شب گذشت ، بت پرستان مكه گفتند : ان صاحبهم قد جن بات